Mερομήνια!

Τι προβλέπουν τα «μερομήνια» για το φετινό χειμώνα σε Κρήτη και Βόρεια Ελλάδα

Agronews

Σύμφωνα με τα «μερομήνια» η Κρήτη θα έχει ένα κανονικό χειμώνα όχι πρόωρο ή βαρύ. Από την άλλη πλευρά για τη Βόρεια Ελλάδα αναμένονται βροχοπτώσεις και πτώση θερμοκρασίας το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο, αρχικά ήπιος Ιανουάριος με ψυχρή μεταβολή στη συνέχεια και σχετικά ήπιο χειμερινό καιρό για το Φεβρουάριο.

Πολυάριθμοι είναι οι υποστηρικτές που βασίζονται στα «μερομήνια» για να προχωρήσουν με τις αγροτικές τους επενδύσεις, ανάμεσά τους αγρότες, κτηνοτρόφοι και γενικά ανθρώποι που ζουν και εργάζονται στην ύπαιθρο. Η παρατήρηση που γίνεται αφορά κυρίως τον συγκεκριμένο τόπο και αυτό συμβαίνει καθώς ο κάθε τόπος έχει δικές του εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες.

Πιο συγκεκριμένα στην Κρήτη, ο φετινός χειμώνας σύμφωνα με το λαϊκό μετεωρολόγο κ. Μιχάλης Γεροντής θα είναι επιτέλους ένας κανονικός χειμώνας, που θα έρθει στην ώρα του, θα έχει τις βροχές, τα κρύα και τα χιόνια του, δεν θα είναι ήπιος όπως τον περυσινό, αλλά ούτε πρώιμος και βαρύς όπως εκείνον που είχαμε πρόπερσι.

Αυτή είναι μια πρώτη γεύση για το αποτέλεσμα της έρευνας που κάνει κάθε χρόνο, μελετώντας τα μερομήνια τις έξι πρώτες και τις έξι τελευταίες μέρες του Αυγούστου.

«Η χρονιά που μετεωρολογικά ξεκινά για τα μερομήνια το Σεπτέμβρη και τελειώνει τον Αύγουστο μάς έδειξε από τις παρατηρήσεις που κάναμε στη φύση τις πρώτες έξι και τις τελευταίες έξι ημέρες του Αυγούστου ότι θα είναι αλλιώτικη. Έρχεται ένας διαφορετικός χειμώνας. Δε θα μοιάζει με το χειμώνα του 2011, που ήταν πολύ βαρύς και πρώιμος, ούτε με τον περυσινό που ήταν αρκετά ήπιος. Θα είναι ένας χειμώνας που θα έχει τα πάντα. Τις βροχές του, τα κρύα και τα χιόνια του, χωρίς όμως ακραία καιρικά φαινόμενα», μας λέει ο κ Μιχάλης Γεροντής.

Βροχές
«Στη μελέτη που έχω κάνει έχω βρει τη βροχή που έπεσε τον περασμένο μήνα στην Κρήτη, αλλά και την ψιχαλίδα του περασμένου Σαββάτου. Ο Σεπτέμβρης θα έχει κάποιες ακόμα ασθενείς βροχοπτώσεις την τελευταία εβδομάδα. Ο Οκτώβρης, ο Νοέμβρης και ο μισός Δεκέμβρης θα έχουν πάρα πολλές βροχές και πολύ κρύο. Από τις 15 Δεκεμβρίου έρχονται πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, παγωνιά και χιόνια.

Ο Γενάρης θα είναι άβροχος μήνας. Το πολύ να βρέξει στις 5 από τις 31 μέρες του Γενάρη. Ο Φλεβάρης, ο Μάρτης και ο Απρίλης θα είναι 100% χειμωνιάτικοι, με πολλές βροχές, κρύο και όψιμες χιονιές».

Καύσωνες
«Το Μάη δε θα έχουμε εκπλήξεις. Οι καλοκαιρινοί μήνες θα δώσουν πολλούς καύσωνες, χωρίς όμως τα πολλά μελτέμια που είχαμε αυτό το καλοκαίρι»’, προσθέτει ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός κ. Μιχάλης Γεροντής, αναφερόμενος στις δρίμες 2012-2013.

Η φετινή έρευνα του κ Γεροντή, καθώς και η μεθοδολογία του, με πολλές συμβουλές για τους ενδιαφερόμενους να μυηθούν στα μυστικά της τέχνης του λαϊκού μετεωρολόγου, θα καταγραφούν σε ένα ακόμη βιβλίο του, που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες και θα έχει τίτλο “Προβλέψτε τον καιρό με τις δρίμες”.

Σε αυτό το βιβλίο οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, κυρίως, που ενδιαφέρονται για αυτές τις μακροπρόθεσμες προγνώσεις-εκτιμήσεις, θα μπορούν να διαβάσουν πολλές λεπτομέρειες για τον κάθε μήνα ξεχωριστά.

Βόρεια Ελλάδα:

Νοέμβριος:
1-15: Κανονικές για την εποχή θερμοκρασίες, αρκετές βροχές στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας
15-30: Χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες και ειδικά προς το τέλος του μήνα προβλέπεται ψυχρή εισβολή που θα επηρεάσει κυρίως την βόρεια χώρα με χιόνια σε όλα τα ορεινά και ίσως ημιορεινές περιοχές.

Δεκέμβριος:
1-15: Χαμηλές θερμοκρασίες και πρώτη σημαντική ψυχρή εισβολή με χιόνια σε πολλές περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας.
15-31: Συνεχίζονται οι χαμηλές θερμοκρασίες ενώ θα κάνουν την εμφάνιση τους 1 ή 2 κακοκαιρίες με έντονα φαινόμενα. Χιόνια σε ακόμη χαμηλότερα υψόμετρα.

Ιανουάριος:
1-15: Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες χωρίς ιδιαίτερα φαινόμενα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας
15-31: Σημαντική αλλαγή στο δεύτερο δεκαήμερο με ψυχρή εισβολή και κακοκαιρία με χιόνια στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας.

Φεβρουάριος:
1-15: Ήπιος χειμερινός καιρός χωρίς αξιόλογα φαινόμενα
15-31: Συνεχίζεται ο ήπιος χειμερινός καιρός με άνοδο της θερμοκρασίας στο τέλος του μήνα

(Πηγή: rethymnoguide.gr)

Μόνο με πιστοποίηση η εισαγωγή βιολογικών από Τρίτες χώρες

Ταγκαλάκη Έλενα

Τις λεπτομέρειες για την εισαγωγή βιολογικών από τρίτες χώρες καθορίζει σχετική εγκύκλιος της Διεύθυνσης Βιολογικής Γεωργίας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων που δημοσιεύτηκε στην Διαύγεια.

Σύμφωνα λοιπόν με την εγκύκλιο, τόσο ο εισαγωγέας – που αποτελεί φυσικό ή νομικό πρόσωπο- όσο και ο πρώτος παραλήπτης στον οποίο παραδίδεται το εισαγόμενο φορτίο θα πρέπει να έχουν ενταχθεί στο σύστημα ελέγχου και πιστοποίησης προϊόντων βιολογικής προέλευσης.

Επίσης, ο εισαγωγέας / πρώτος παραλήπτης θα πρέπει να έχει συνάψει σύμβαση με έναν από τους εγκεκριμένους Οργανισμούς Ελέγχου και Πιστοποίησης (ΟΕ&Π) που δραστηριοποιούνται στην χώρα μας.

Τέλος, ο εισαγωγέας θα πρέπει να ενημερώνει έγκαιρα πριν την πραγματοποίηση της εισαγωγής τον ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» και τον ΟΕ&Π για κάθε αποστολή που πρόκειται να εισαχθεί στην Κοινότητα.

Πηγή: AgroNews

Η καλλιέργεια του λούπινου

  1) Από το τεύχος 24 της Ν.Σελήνης(Μαρτης-Απρίλης-Μάης 2002), των Γιώργου & Αντώνη Αντωνόπουλου:

Η καλλιέργεια του Λούπινου είναι γνωστή από αρχαιότατων χρόνων. Καλλιεργήθηκε σαν όσπριο πάνω από 3.000 χρόνια στην Λεκάνη της Μεσογείου. Αναφέρεται από τον Θεόφραστο και άλλους αρχαίους συγγραφείς ως Θέρμος ή άγιος Θέρμος και είχε υπογραμμίσει την ικανότητα του Λούπινου να φυτρώ­νει σε φτωχά εδάφη καθώς και στην ωφελιμότητά του στην βελτίωση του εδάφους.

Καλλιεργούνται για τα σπέρματά τους και για χλωρή λίπαν­ση ιδίως στα ελαφρά μη ασβεστούχα εδάφη καθώς και για τροφή ζώων. Επίσης για καλλωπιστικό. Στη χώρα μας η οποία θεωρείται ως φυσικό τους περιβάλλον τείνουν να εξαφανι­στούν. Καλλιεργούνται ελάχιστα στην ΙΙελλοπόνησο και Κρή­τη.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν ελπίδες ότι τα προσεχή χρόνια τα Λούπινα θα πάρουν σημαντική θέση μεταξύ εκείνων των εγχώριων πηγών πρωτεϊνών οι οποίες μπορούν να υποκατα­στήσουν την εισαγόμενη σόγια (περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη 40% περισσότερη από τη σόγια).

Τα Λούπινα αναπτύσσονται καλύτερα σε καλοστραγγισμένα όξινα και ουδέτερης αντίδρασης εδάφη. Ανώτερη τιμή ΡΗ 7,5. Γενικά τα ελαφρά εδάφη (κσκκινοχώματα) είναι τα καταλ­ληλότερα.. Τα βαριά κακώς στραγγιζόμενα εδάφη δεν είναι κατάλληλα, ενώ εκείνα που υποφέρουν από αλατότητα δεν βοηθούν στην καλή ανάπτυξη του φυτού. Επίσης τα ασβεστώδη εδάφη είναι ακατάλληλα γι’ αυτό τα Λούπινα χαρακτηρίζονται ασβεστόφοβα. Καλά εδάφη είναι τα αμμοπηλώδη.

Η καλλιέργεια του Λούπινου είναι πετυχημένη στις περιο­χές εκείνες όπου η καλλιεργητική περίοδος είναι απαλλαγμένη από σοβαρά στρες υγρασίας και η θερμοκρασία κυμαίνεται σε μέτρια επίπεδα 15 - 25 ο C.

Η ανάπτυξη του φυτού αντιδρά αμέσως και θετικά σ’ αυτές τις θερμοκρασίες, οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στην εποχή της σποράς και μετά δίνουν ένα καλό ξεκί­νημα στα φυτά και στη συνέ­χεια ανάπτυξη η οποία είναι προϋπόθεση για καλή από­δοση.

Χαμηλές θερμοκρασίες μικρότερες από 10 ο C προκαλούν κατά την άνθηση α­πώλεια ανθών ενώ υψηλές θερμοκρασίες άνω την 25 οC προκαλούν αναστολή στην ανάπτυξη των ανθών.

Σε θερμοκρασίες χαμη­λές ιδιαίτερα κάτω από Ο oC έχει σοβαρά προβλήματα και δεν συνιστάται η σπορά του.

Βάσει των παραπάνω στοιχείων ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες του χωραφιού πρέπει να γίνει ο χρόνος επιλο­γής σποράς. Αφθονη υγρασία εδάφους κατά την αναπαραγωγική φάση (ιδιαίτερα στην εποχή λουλουδιού και δεσίματος) παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του φυτού. Όσο καλύ­τερη είναι η ανάπτυξη του φυτού τόσο περισσότερο άζωτο δεσμεύεται και συνεπώς έχουμε καλύτερη απόδοση.

Η καθυστέρηση σποράς επηρεάζει συχνά τις αποδόσεις (όπως και σ’ όλα τα όσπρια) και την φυσιολογική ανάπτυξη του φυτού. Ο σπόρος τοποθετείται σε βάθος 2-4 cm. Σπορά σε βάθος μεγαλύτερο από 6 cm επηρεάζει το φύτρωμα και πιθα­νών τον σχηματισμό φυματίων.

Η ποσότητα του σπόρου για παραγωγή καρπού κυμαίνεται γύρω στα 8-10 kgr στο στρέμμα και μια γραμμική σπορά προτείνεται απόσταση σειρών 30 εκατοστά. Η ποσότητα του σπόροy για χλωρή μάζα για ζωοτροφές ή για χλωρή λίπανση είναι γύρω στα 15 κιλά το στρέμμα. Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι ή με κομπίνα.

Τα Λούπινα επειδή περιέχουν αλκαλοειδείς ουσίες, πριν χρησιμοποιηθούν ως τροφή θα πρέπει να απαλλαγούν από αυτές. Στη χώρα μας η απομάκρυνση γίνεται από την αρχαιό­τητα μέχρι σήμερα σχεδόν με τον ίδιο εμπειρικό τρόπο.

Συνήθως τα σπέρματα πρώτα βράζονται και μετά αφήνονται στην επίδραση της θάλασσας ή σε τρεχούμενο νερό για λίγες μέρες (πηγή - ποτάμι) έως ότου ξεπικρίσουν. Αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα τοποθετούνται σε ένα δοχείο με νερό το οποίο αλλάζουμε μερικές φορές την ημέρα.

Μετά γίνεται η αποξήρανση ή υπάρχει η δυνατότητα να συσκευαστούν σε δοχείο με προσθήκη άρμης νερού. Ο βρα­σμός είναι απαραίτητος για να καταστρέψει την βλαστική ικανότητα των σπερμά­των και να εμποδίσει την ενζυματική και βακτηριακή αποσύνθεση, να μειώ­σει την απιώλεια πρωτεΐ­νών μέσω της συσσωμά­τωσής τους και να διευκο­λύνει την φυσική απομά­κρυνση των αλκαλοειδών.

Τα νωπά ξεπικρισμένα Λούπινα χρησιμοποιούνται προς άμεση κα­τανάλωση. Τα Λούπινα μαζί με λεμόνι και κρεμ­μύδια αποτελούν το ονο­μαστό περουβιανό έδε­σμα ΕΝΤΑΔΑ. Επίσης σε κάθε είδος σαλάτας μπορούμε να προσθέτουμε μια - δυο κουταλιές Λούπινα (πρωτεΐνη 40% και αρκετά εύπεπτα). Σε πειράματα όπου έγιναν δοκιμές παρασκευής ψωμιού για να συγκριθούν, άλευρα από σίτο. άλευρα από Λούπινα και άλευρο από σόγια βρέθηκε ότι η υποκατάσταση 10% άλευρο σίτου με σογιάλευρο έδωσε ψωμί συμπαγές με κατώτερη υφή και άρωμα.

Ψωμί εμπλουτισμένο 10% με αλεύρι από Λούπινο μπορεί να θεωρηθεί ως σπουδαία τροφή πολύ υψηλής θρεπτικής αξίας. Επίσης περιέχουν στα σπέρματά τους υψηλό ποσοστό λίπους το οποίο φθάνει το 24% μπορούν να θεωρηθούν ως υποσχόμενη για το μέλλον ελαιοκαλλιέργεια.

Τα Λούπινα που περιέχουν μεγάλο ποσοστό αλκαλοειδών έχουν πικρή γεύση και καλούνται πικρά 0,8% ενώ εκεί­να που έχουν μικρό ποσοστό 0,01% κα­λούνται γλυκά. Τα γλυκά Λούπινα προήλθαν από τα πικρά ύστερα από βελτίωση. Γλυκά Λούπινα δεν μπόρεσα να βρω στην Ελλάδα παρότι προσπάθησα παρά - πάρα πολύ.

Μετά από συνεχιζόμενη έρευνα μάθαμε για κάποιο ερευνη­τικό κέντρο Ανατολικής χώρας, ήρθαμε σε επαφή και μετά από πολλές και επίμονες προσπάθειες και την βοήθεια κάποιου γνωστού στη χώρα αυτή (πολύ γραφειοκρατία, 18 χαρτιά από διαφορετικές υπηρεσίες) κατάφερα να το φέρω στο τελωνείο της Θεσσαλονίκης.

Εκεί ενώ ζητούσαν 1.500.000 για άδεια εισαγωγής κατάφερα και το πήρα με τη βοήθεια του ΕΘΙΑΓΕ. Κατόπιν καλλιεργη­τικών πειραμάτων απεδείχθη ότι όλη αυτή η προσπάθεια δεν έφερε κανένα σημαντικό αποτέλεσμα.

Πρώτον γιατί είχαμε περισσότερα καλλιεργητικά προβλή­ματα και πιο χαμηλή απόδοση και το πιο σημαντικό ενώ ήταν γλυκό ήταν ελάχιστα πικρό τόσο που δεν μπορούσε να φαγωθεί ευχάριστα από άνθρωπο χωρίς αποπίκρανση, ή δε αποπίκρανση κρατούσε τόσες μέρες όσες και στα πικρά. Μετά από πειράματα περίπου 10 ετών απεδείχθη ότι ενώ δεν έχουμε κανένα σχεδόν πρόβλημα με την συμπεριφορά του φυτού έχου­με σημαντικά προβλήματα με τον καρπό του φυτού (κόλεόπτερα - λεπιδόπτερα) τόσο που για την συνέχεια της καλλιέργειας πρέπει να κάνουμε συστηματική χρήση βιολογικών σκευασμάτων (εντατική βιολογική Γεωργία) κάτι που είναι αντίθετο με την καλλιεργητική πρακτική και φιλοσοφία μας.

Πιστεύοντας ότι θα αντιμεποπίζαμε όλα αυτά τα προβλήματα με την πρωίμηση της καλλιέργειας (1,5 με 2 μήνες) κάνοντας τη σπορά το φθινόπωρο αντί για αρχή της άνοιξης, που αναγκαστι­κά κάνουμε λόγω κλιματολογικών συνθηκών γιατί τότε δεν θα είχαμε προσβολή από εχθρούς και αν είχαμε θα ήταν πάρα πολύ μικρή (ο πληθυσμός πολύ μικρός - αρχικά στάδια).

Αυτό όμως απέτυχε (μετά από πολλές προσπάθειες και σε διαφορετικά χωράφια) διότι στην περιοχή που καλλιεργούμε (όρια νομού Θεσσαλίας - Φθιώτιδας και σε υψόμετρο 350 - 650 μ. δεν άντεξε το φυτό στις συνθήκες του χειμώνα).

Το προϊόν του φυτού αυτού που έχει αρκετά προβλήματα στην δική μας περιοχή. Στη Σπάρτη (κατόπιν συζήτησης με φίλο Βιοκαλλιεργητή) δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα και δεν χρειάζεται να κάνει καμιά απολύτως επέμβαση.



Το πρακτικό συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι δεν πρέπει να καλλιεργούμε ότι θέλουμε και αρέσει σ’ εμάς αλλά πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί και ευαίσθητοι στο μήνυμα που μας στέλνει το συγκεκριμένο φυτό στο γωράφι και στην συγκεκρι­μένη περιογή.

Η επιλογή μας πρέπει να γίνεται με αυτά τα δεδομένα και κριτήρια και να μην προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε επίμονα κάτι που δεν ταιριάζει και επιτρέπει το χωράφι μας (ίσως και λόγω ζήτησης της α­γοράς).

Πιστεύοντας στην μέθοδο αυτή και ακολουθώντας ένα πολύ καλό πρό­γραμμα αμειψισπο­ράς με χλωρές λι­πάνσεις και προσέ­χοντας ιδιαίτερα στην επιλογή των κατάλληλων ανθε­κτικών ντόπιων σπόρων, (είναι ιδιαίτερα λυπηρό ότι σχεδόν όλοι προτιμούν τα υβρίδια). Η επιλογή πρέπει να γίνεται μετά από πολλά πειράματα και ανάμεσα από πολλές ντόπιες ποικι­λίες κάθε φυτού. Δεν έχουμε ανάγκη από τεχνικούς συμβούλους, εταιρίες και ειδικούς άσχετους (τώρα τελευταία έχουμε παρά πολλούς) και δεν έχουμε ανάγκη από οποιαδήποτε εισροή.

Καλλιεργούμε λοιπόν αντέχοντας οικονομικά στον χρόνο αλλά και κάθε χρόνο ενώ τα έξοδά μας είναι πιο λίγα, η απόδοση είναι μεγαλύτερη, άρα έχουμε περισσότερα έσοδα και στην συνέχεια την δυνατότητα για πιο φθηνό βιολογικό προϊόν στο καταναλωτικό κοινό, δίνοντας έτσι την δυνατότητα να τραφεί όλος ο κόσμος με βιολογικό προϊόν και όχι να είναι τροφή των λίγων.

Τελειώνοντας δεν θα αναφερθώ καθόλου σε ασθένειες και εχθρούς και μεθόδους καταπολέμησης διότι το θεωρώ περιττό. Στόχος μας πρέπει να είναι να ελαχιστοποιούμε τις πιθανότητες για κάθε είδους προσβολή εκ των προτέρων.

Η πρόληψη είναι η θεραπεία

Αφήνοντας μόνο μια μικρή εκδοχή σε πολύ ακραία φαινό­μενα σε βάθος χρόνου μόνο με επέμβαση με κάποιο βάκιλο. Στην καλλιεργητική εμπειρία από το 1985 έως και σήμερα και μετά από την τελική μας επιλογή σπόρου και φυτού παρ’ ότι καλλιεργούμε σε μεγάλες εκτάσεις και σχεδόν όλα τα φυτά χρειάστηκε μόνο 2 φορές να κάνουμε επέμβαση με κάποιο βάκιλο 1) Πατάτα - δορυφόρος 2) Ρεβίθι - πράσινο σκουλήκι.

Τέλος ευχόμαστε το καταπληκτικό αυτό Ελληνικότατο φυτό να καλλιεργηθεί και από άλλους Βιοκαλλιεργητές να κερδίσει την θέση που αξίζει και να αντικαταστήσει πλήρως την ξενό­φερτη και προβληματική σόγια.

Η προσπάθεια και τα πειράματα πρέπει να συνεχισθούν με τις αυτοφυείς, ποικιλίες τις Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας. Πρέπει όμως να βρεθεί ποικιλία που να μην ρίχνει εύκολα τον σπόρο (συνηθισμένο φαινόμενο στα αυτοφυή φυτά). Αυτό πρέπει να γίνει με την βοήθεια των βιοκαλλιεργητών της κάθε περιοχής.

Σύνθεση ξερών λούπινων


Υγρασία                                  9%
Πρωτεΐνες                            40%
Λιπαρές ουσίες                    13%
Ινώδεις ουσίες                       9%
Ελεύθερες αζώτου
εκχυλισματικές ουσίες    26 %
Τέφρα                                      3 %

Ασβέστιο                                0,900 γραμμ./χιλιόγρ.
Φώσφορος                             5,450           "
Σίδηρος                                    0,063           "
Νάτριο                                    11,210           "
Κάλι                                          8,440           "

θειαμίνη                                 0,024            "
Ριβοφλαβίνη                        0,004           "
Νιασίνη                                   0,026           "
Βιταμίνη C                             0,050           "

Πηγή: http://www.topikopoiisi.com/



2) Ζωοτροφές: Λούπινο

Το Λούπινο είναι ένα ετήσιο φθινοπωρινό, ψυχανθές φυτό. Αποτελεί εξαιρετική ζωοτροφή, καθώς οι καρποί του έχουν πολύ πρωτεΐνη από 33% έως 47%. Το λούπινο σε φτωχά εδάφη αποδίδει καλύτερα από βίκο, μηδική ή μπιζέλι. Μπορούν να καλλιεργηθούν για καρπό, χλωρή μάζα ή σανό..

Καλλιέργεια: Μπορεί να καλλιεργηθεί σε εδάφη φτωχά, ξηρά, μέτριας γονιμότητας. Είναι καλύτερα να προτιμήσετε εδάφη ελαφρώς όξινα ως ουδέτερα. Ιδανικό pH  είναι 5,5 έως 6,5. Είναι αρκετά ευαίσθητο στο Ασβέστιο (Ca) εδάφους, μπορεί να αντέξει έως 10%.

Σπορά: Η κατάλληλη εποχή σποράς είναι από Οκτώβρη έως Νοέμβρη. Η ποσότητα που απαιτείται είναι 12 – 14 κιλά ανά στρέμμα. Η σπορά γίνεται µε σπαρτική μηχανή σε γραμμές που απέχουν 30-40 εκ. Επί των γραµµών οι σπόροι τοποθετούνται ανά 10-15 εκ. και σε βάθος 2-3 εκ.

       

Απόδοση: Τα λούπινα συγκομίζονται για καρπό µε θεριστική μηχανή, όταν το μεγαλύτερο ποσοστό των λοβών αρχίζει να δείχνει σημεία ωρίμανσης. Η συγκομιδή γίνεται από Μάιο έως Ιούλιο και φθάνει σε αποδόσεις 390 - 500 κιλά ανά στρέμμα.  Για παραγωγή χλωρής μάζας για νομή η συγκομιδή γίνεται κατά την άνθηση. Για παραγωγή σανού η κοπή των φυτών γίνεται στο τέλος της άνθησής τους.

Πηγή: http://provata-assaf.blogspot.gr/

Η κλωστική κάνναβη στην Ελλάδα

Προχωρούν οι διαδικασίες για τη δημιουργία νομοθετικού πλαισίου της καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης στην Ελλάδα (15/11/2013 13:26)

 

Σε εξέλιξη βρίσκεται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑγροΤύπου, η διαδικασία δημιουργίας νομοθετικού πλαισίου για την καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης στην Ελλάδα από τα συναρμόδια Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης. Αν μάλιστα οι διαδικασίες προχωρήσουν μέσα στο προσδοκώμενο χρονοδιάγραμμα δεν αποκλείεται η απαραίτητη Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) να είναι έτοιμη μέχρι το τέλος του έτους. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στον ΑγροΤύπο, πηγές του ΥπΑΑΤ μετά την ψήφιση του Νόμου περί εξαρτησιογόνων ουσιών 4139/2013, τον περασμένο Μάιο, αρκετοί υποψήφιοι καλλιεργητές έχουν ζητήσει ενημέρωση για το τι μέλει γενέσθαι με την συγκεκριμένη καλλιέργεια, ωστόσο όπως μας επισημαίνουν θα πρέπει πρώτα να διευθετηθούν πολλά θέματα που έχουν να κάνουν με την εποπτεία, τις ποινές και τις παραβάσεις έως ότου θα είμαστε έτοιμοι να καλλιεργήσουμε κλωστική κάνναβη στη χώρα μας.

«Θα πρέπει πρώτα να θεσμοθετηθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις. Μέχρι στιγμής παρά την ψήφιση του νόμου 4139 στην ουσία η καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης βρίσκεται ακόμα υπό απαγόρευση», μας αναφέρουν στελέχη του ΥπΑΑΤ που εμπλέκονται στην διαδικασία.
Και προσθέτουν: «Είμαστε ωστόσο σε διαρκή επικοινωνία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης ώστε να καταλήξουμε σε ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα καθορίζει τις λεπτομέρειες (εποπτεία καλλιεργειών, ειδικές άδειες, αγορά πολλαπλασιαστικού υλικού, περιεκτικότητα ποικιλιών κ.α.)».

Σύμφωνα με τις προθέσεις της Πολιτείας οι πρώτες ζώνες καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης θα είναι σε περιοχές της Θράκης, της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Βοιωτίας, του Αγρινίου και της Ηλείας, όπου υπάρχουν ποτιστικά χωράφια. Μάλιστα η κλωστική κάνναβη στις περιοχές αυτές θα μπορούσε να καλλιεργηθεί ως αμειψισπορά με τις ήδη υπάρχουσες αροτραίες καλλιέργειες. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές από το ΥπΑΑΤ μας αναφέρουν ότι ένα βασικό σημείο που θα πρέπει να μελετηθεί και να προσδιοριστεί είναι αυτό της «περιεκτικότητας». Ειδικότερα, για παράδειγμα πως θα αντιμετωπίζεται από το νόμο ένας παραγωγός που θα καλλιεργήσει κλωστική κάνναβη και στην συνέχεια θα βρεθεί ότι η καλλιέργειά του έχει υψηλότερα ποσοστά εξαρτησιογόνων ουσιών από τα προβλεπόμενα (λόγω κλίματος, εδάφους κλπ). «Αν δεν δοθούν λύσεις και απαντήσεις σε τέτοια ζητήματα, τότε ο νόμος θα είναι αποτρεπτικός για τους υποψήφιους καλλιεργητές αφού κανείς δεν θα θέλει εν αγνοία του να βρεθεί αντιμέτωπος με το νόμο και την κατηγορία για εμπορία ναρκωτικών ουσιών.

Cannabis sativa L

Να σημειωθεί ότι ο «Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών» 4139/2013 , που ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή, εξαιρεί από τις ουσίες που υπάγονται στα ναρκωτικά τα προϊόντα κλωστικής κάνναβης (Cannabis sativa L.), καθώς και την καλλιέργεια του φυτού.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του νόμου περί εξαρτησιογόνων ουσιών αναφέρεται ότι “στις παραπάνω ουσίες (ναρκωτικές ουσίες) δεν περιλαμβάνονται τα ακατέργαστα συγκομιζόμενα προϊόντα που προκύπτουν από την καλλιέργεια ποικιλιών κάνναβης του είδους Cannabis Sativa L χαμηλής περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και συγκεκριμένα μέχρι 0,2%, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κλωστική κάνναβη είναι ένα ετήσιο είδος, που ανήκει στην οικογένεια των Cannabaceae. Το είδος αυτό υποδιαιρείται σε πολλά υποείδη. Η κλωστική κάνναβη καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια για τις ίνες της, που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή σχοινιών.

Το είδος αυτό, που είναι κοινώς παραδεκτό ότι είναι ακίνδυνο και βρίσκει πλήθος βιομηχανικών εφαρμογών, καλλιεργούνταν μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο εκτός από την Ελλάδα.
Από το 1990 η Ευρωπαϊκή Ένωση (Οδηγία 1308/1990) προσπαθεί να υποστηρίξει την καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης. Για το λόγο αυτό η E.E. ενισχύει τους παραγωγούς για την καλλιέργεια ορισμένων ποικιλιών κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών. Βασική προϋπόθεση είναι η περιεκτικότητα των φυτών σε τετραϋδροκανναβινόλη να μην υπερβαίνει το 0,2%. Για τη χορήγηση της ενίσχυσης αυτής απαιτείται επίσης η σύναψη σύμβασης για τη μεταποίηση του προϊόντος. Παράλληλα, προβλέπεται και ενίσχυση για τους μεταποιητές.

Πηγή:Αγρότυπος,

Χρήστος Διαμαντόπουλος

xdiam@agrotypos.gr

Ανατροπές και πάλι στους δικαιούχους ενίσχυσης βιολογικής γεωργίας

Αλεξανδρής Πέτρος

Είναι θέµα µίας ή δύο εβδοµάδων να βγουν οι εγκρίσεις για τους δικαιούχους ενίσχυσης της βιολογικής γεωργίας, από την προκήρυξη του 2011. Τα παρατράγουδα, όµως, δεν τελείωσαν στις ενστάσεις και τις διορθώσεις της περασµένης άνοιξης.

Υπάρχουν αποκλίσεις µεταξύ των στρεµµάτων που έχουν δηλώσει οι υποψήφιοι βιοκαλλιεργητές και αυτών που «βλέπει» ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σύµφωνα µε τις πληροφορίες της Agrenda, που προέρχονται από τη µέχρι τώρα εξέταση των ενστάσεων στις κατά τόπους διευθύνσεις Αγροτικής Οικονοµίας, υπάρχουν για πολλοστή φορά αποκλίσεις µεταξύ των στρεµµάτων που έχουν δηλώσει οι υποψήφιοι βιοκαλλιεργητές και των στρεµµάτων που «βλέπει» το ηλεκτρονικό σύστηµα του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κι αυτό συµβαίνει γιατί, παρόλο που οι ενδιαφερόµενοι διόρθωσαν τους φακέλους και υπέβαλαν τις ενστάσεις όπως έπρεπε, οι εξατοµικεύσεις των επιλέξιµων εκτάσεων άλλαξαν µέσα στο εξάµηνο που µεσολάβησε κι έτσι υπάρχει πάλι έλλειµµα. Αποδεικνύεται για άλλη µια φορά µε αυτό τον τρόπο ότι η κρατική µηχανή λειτουργεί απελπιστικά αργά, µε αποτέλεσµα να υποπίπτει µόνη της σε φάουλ και να επαναλαµβάνει τον µύθο του Σισσύφου.

Η µόνη λύση, σύµφωνα µε όσους γεωπόνους-συµβούλους ασχολούνται µε το θέµα, είναι να βγουν οι οριστικές εγκρίσεις, να δούµε ποιοι απορρίπτονται και αν απορρίπτονται πάλι για µερικά µέτρα, να ανοίξει το σύστηµα για τις µικρο-διορθώσεις και να γίνει επανα-οριστικοποίηση των δικαιούχων. Βέβαια, οι διοικητικοί υπάλληλοι λένε ότι αυτό δεν έχει ξαναγίνει...

Πηγή: AgroNews.

Ξεκολλάνε Νιτρορύπανση και Βιολογικά!

Αλεξανδρής Πέτρος

Άμεσα αναμένεται να ξεκινήσουν από τις τοπικές Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής οι αξιολογήσεις για το πρόγραμμα της νιτρορύπανσης αλλά και για μια σειρά άλλων προγραμμάτων γεωργοπεριβαλλοντικών ενισχύσεων μετά την υπογραφή της πολυαναμενόμενης Κοινής Υπουργικής Απόφασης.

Όσες Περιφέρειες ετοιμαστούν νωρίτερα, οι δικαιούχοι θα ενταχθούν νωρίτερα και θα υποβάλουν τις αιτήσεις τους μετά την ένταξη.

Συγκεκριμένα, όπως έγινε γνωστό, την Τρίτη 27 Αυγούστου υπογράφηκε από τους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθανάσιο Τσαυτάρη, Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, η Κοινή Υπουργική Απόφαση που τροποποιεί την αρχική ΚΥΑ και διευκολύνει τις εντάξεις στις «Γεωργοπεριβαλλοντικές ενισχύσεις στο πλαίσιο ορισμένων δράσεων του μέτρου 2.1.4 του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης Π.Α.Α 2007-2013 Αλέξανδρος Μπαλτατζής».

Μετά την υπογραφή της σχετικής τροποποίησης, το υπουργείο διαβεβαιώνει ότι θα αρχίσουν άμεσα οι αξιολογήσεις από τις τοπικές Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής για τη βιολογική γεωργία, τη βιολογική κτηνοτροφία τις σπάνιες ελληνικές φυλές ζώων και τη μείωση της νιτρορύπανσης. 

Οι εντάξεις θα γίνουν με βάση τα ποσά που έχουν κατανεμηθεί σε κάθε Περιφέρεια. Όσες Περιφέρειες ετοιμαστούν νωρίτερα, οι δικαιούχοι των μέτρων θα ενταχθούν νωρίτερα και θα υποβάλουν τις αιτήσεις τους μετά από την ένταξη.

Δηλώσεις Τσαυτάρη

Με αφορμή την υπογραφή της ΚΥΑ, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης, τόνισε ότι «καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, ώστε να μεγιστοποιήσουμε, μέσω της απλοποίησης του καθεστώτος ένταξης των δικαιούχων του προγράμματος, την απορρόφηση των Κοινοτικών και Εθνικών πόρων που εντάσσονται στο πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», με γνώμονα πάντα το συμφέρον των Ελλήνων παραγωγών και κτηνοτρόφων, την αειφόρο διαχείριση των φυσικών πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και την ορθή καταβολή των ενισχύσεων. Το μέτρο αυτό στηρίζει μεθόδους γεωργικής παραγωγής που αποσκοπούν κατά κύριο λόγο στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, στην προστασία των σημαντικών φυλών εκτρεφόμενων ζώων του τόπου μας κ.α

Η ορθή και έγκαιρη αξιοποίηση των εθνικών και κοινοτικών πόρων για την υποστήριξη του Έλληνα αγρότη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα στη σημερινή δύσκολη συγκυρία».

Πηγή: AgroNews

Δίκοκκο Σιτάρι!

Επιστρέφει και υπόσχεται κέρδη το δίκοκκο σιτάρι...

Δεν χρειάζεται λιπάσματα, προσφέρει ικανοποιητικές αποδόσεις και μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε άγονα και φτωχά εδάφη - Προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας δίνει η μεταποίηση του

Μία ξεχασμένη εδώ και δεκαετίες καλλιέργεια επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο. Ο λόγος για το δίκοκκο σιτάρι ή ευρέως γνωστό ως ζέα, ένα σιτηρό με μεγάλη προϊστορία στον ελλαδικό χώρο, που μπορεί να αξιοποιήσει εγκαταλελειμμένες ορεινές και ημιορεινές περιοχές με ελάχιστο κόστος παραγωγής, προσφέροντας ένα ικανοποιητικό συμπλήρωμα στο οικογενειακό εισόδημα.

Το δίκοκκο σιτάρι, σύμφωνα με τους ειδικούς, θεωρείται ιδανικό για ήπιας μορφής και αειφόρα γεωργία. Δεν χρειάζεται λιπάσματα και φυτοφάρμακα, είναι άριστη τροφή και η μεταποίησή του δίνει υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντα.

Παρέχει τη δυνατότητα διατήρησης σπόρων για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο, προσαρμόζεται εύκολα σε άγονα εδάφη και η καλλιέργειά του είναι εφικτή ακόμη και σε πετρώδη εδάφη έως και 1.500 μ. υψόμετρο.

Λυσίνη, κυτταρίνη, μαγνήσιο και πολλά άλλα ιχνοστοιχεία και ένζυμα το κατατάσσουν δικαίως σε υψηλής διατροφικής αξίας προϊόν.

Καλλιεργείται από την αρχαιότητα
Το είδος αυτό του σιταριού είναι πολύ παλιό είδος, συγκομιζόταν και χρησιμοποιούνταν από τους ανθρώπους πριν από την έναρξη της γεωργίας.

Εχουν υπάρξει αποδείξεις, ύστερα από αρχαιολογικές ανασκαφές από περιοχές στα νότια της Νεκρής Θάλασσας, ότι εδώ και 17.000 χρόνια το είδος αυτό του σιταριού χρησιμοποιούνταν στη διατροφή των ανθρώπων. Αρχισε να καλλιεργείται από το 7.500 π.Χ. στη Συρία, την Ιεριχώ και τη Μεσοποταμία. Επίσης, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα φυτά που καλλιεργήθηκαν στα Βαλκάνια και στην Αρχαία Ελλάδα πριν από 6.000 χρόνια.

Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή ενός χυλού που γινόταν με αλεσμένο καρπό και νερό ή γάλα, αλλά και για την παραγωγή ενός είδους μπίρας.

Ονομάζεται επίσης και ζειά ή ζέα. Είναι ένα σιτάρι που χαρακτηρίζεται από σπόρους που έχουν προσκολλημένα τα λέπυρα του σταχυού επάνω τους. Για πολλούς αιώνες οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν αυτόν μόνο τον τύπο σιταριού.

Τα τελευταία χρόνια άρχισε να καλλιεργείται πάλι το δίκοκκο σιτάρι λόγω των πολύτιμων ιδιοτήτων που έχει. Στη Μέση Ανατολή παρασκευάζουν το «μπουλγκούρ», που είναι ένα είδος πλιγούρι. Στην Αιθιοπία το καταναλώνουν σε μορφή χυλού που γίνεται με γάλα ή νερό. Επίσης, στη χώρα αυτή παρασκευάζουν με το αλεύρι του ένα ειδικό ψωμί, το «κιτά», που είναι εύγευστο και έχει μεγάλη πεπτικότητα.

Το σιτάρι αυτό καλλιεργείται σήμερα στις χώρες γύρω από τον Καύκασο, αλλά και στην Ισπανία, την Ελβετία, την πρώην Γιουγκοσλαβία, την Αυστρία, τη Γερμανία.

Επίσης, καλλιεργείται σε μικρή έκταση στο Μαρόκο, στο Ιράκ, στις Ινδίες και στις ΗΠΑ, ενώ στην Αιθιοπία αποτελεί το 7% της καλλιεργημένης έκτασης με σιτάρι.

Στην Ιταλία η καλλιέργειά του τα τελευταία χρόνια είναι σε πλήρη ανάπτυξη. Στην περιοχή της Τοσκάνης καλλιεργείται ως ένα προϊόν ΠΟΠ. Στην Ιταλία καλλιεργούνται περίπου 15.000 στρέμματα, στην Τουρκία περισσότερα από 100.000 στρέμματα και στο Βέλγιο 100.000 στρέμματα.

Στην Ελλάδα, το δίκοκκο σιτάρι καλλιεργείται σε πεδινές, αλλά και σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές και σε υψόμετρο μέχρι 1.600 μέτρα.

Η καλλιέργειά του είναι σημαντική, επειδή δίνει καλές παραγωγές ακόμη και σε άγονα, ξηρικά και φτωχά εδάφη, σε αντίθεση με τα γυμνόσπερμα σιτάρια που σήμερα καλλιεργούνται, αλλά και επειδή είναι ανθεκτικό σε πολλές μυκητολογικές ασθένειες όπως είναι η σκωρίαση, ειδικά σε υγρές περιοχές. Γι' αυτόν τον λόγο μπορεί πολύ εύκολα να καλλιεργηθεί ως βιολογικό.

Σπορά - ανάπτυξη - συγκομιδή
Τα 300 ευρώ ανά στρέμμα αγγίζουν τα έσοδα από την καλλιέργειά του

Με μέση στρεμματική απόδοση 250 κιλά και τιμή 1,5 ευρώ το κιλό, το δίκοκκο σιτάρι προσφέρει κέρδος της τάξης των 300 ευρώ ανά στρέμμα.

Η καλλιέργεια του δίκοκκου σίτου γίνεται όπως γίνεται και στα άλλα σιτηρά. Η προετοιμασία του χωραφιού γίνεται το φθινόπωρο με ένα όργωμα, στη συνέχεια γίνεται λίπανση με κοπριά ή γίνεται η σπορά του φυτού που χρησιμοποιείται σαν χλωρή λίπανση. Η σπορά πρέπει να γίνεται στα τέλη του φθινοπώρου, επειδή το σιτάρι αυτό έχει ανάγκη από μία ορισμένη δόση χειμερινού ψύχους (σύνολο ωρών κάτω από τους +7ο C), ώστε να αρθεί ο λήθαργος και να ανοίξουν τα άνθη.

Η σπορά του γίνεται με σπόρο δίκοκκου σιταριού, που συνήθως είναι σπόρος που έχει κρατήσει ο ίδιος ο παραγωγός από την καλλιέργεια του προηγούμενου έτους και έτσι δεν έχει εξάρτηση από τις εταιρείες παραγωγής σπόρων ή λιπασμάτων. Η σπορά γίνεται συνήθως με μία ποσότητα 12 - 15 κιλών σπόρου το στρέμμα με τη συνηθισμένη σπαρτική μηχανή σιτηρών, δηλαδή τη μηχανή που σπέρνεται το κοινό σιτάρι...

Δεν απαιτεί φυτοφάρμακα
Επειδή το φυτό αυτό έχει την τάση, από τη βάση του να δημιουργεί πολλούς βλαστούς (αδέλφωμα), πολύ γρήγορα γεμίζει ολόκληρη την επιφάνεια του χωραφιού, με αποτέλεσμα να εμποδίζει την ανάπτυξη ζιζανίων και να μη χρειάζεται ζιζανιοκτονία, επειδή το σιτάρι αυτό καταπνίγει τα αγριόχορτα και δεν τα αφήνει να αναπτυχθούν.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αζωτούχα λιπάσματα στην καλλιέργειά του επειδή τα φυτά λόγω της μεγάλης πυκνότητας που έχουν στο χωράφι, λόγω του μεγάλου όγκου που αποκτούν από το αυξημένο αδέλφωμα, αποκτούν μεγάλο ύψος με αποτέλεσμα να πλαγιάζουν εύκολα. Το πλάγιασμα είναι βασικό μειονέκτημα στην καλλιέργεια των σιτηρών επειδή μειώνεται η παραγωγή.

Η λίπανση πρέπει να γίνεται με καλά χωνεμένη κοπριά ζώων (αιγοπροβάτων κ.ά.). Καλή τεχνική αποτελεί επίσης η χλωρή λίπανση που πρέπει να γίνεται πριν από τη σπορά. Συνήθως σπέρνονται ψυχανθή τα οποία τα ενσωματώνουν πριν από τη σπορά του σιταριού.

Χαρακτηριστικό επίσης σημαντικό αυτού του φυτού είναι ότι το καλάμι του είναι πιο χονδρό από το καλάμι του κοινού σίτου, με αποτέλεσμα να μη πλαγιάζει εύκολα.

Η συγκομιδή γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως στα άλλα σιτηρά, δηλαδή με θεριζοαλωνιστικές μηχανές. Οι αποδόσεις ποικίλλουν ανάλογα με τις εδαφοκλιματικές συνθήκες, αλλά και από τις καλλιεργητικές φροντίδες. Το δίκοκκο σιτάρι έχει μία μέση απόδοση 250 κιλά το στρέμμα.

Το μεγάλο του πρόβλημα είναι ότι παρουσιάζει δυσκολίες στον αποχωρισμό των σπόρων από τα λέπυρά τους. Ο διαχωρισμός αυτός γίνεται με ειδικά μηχανήματα. Το αλεύρι που δίνει το δίκοκκο σιτάρι έχει χρώμα πολύ λευκό επειδή είναι πλούσιο σε άμυλο.

Επειδή ο σπόρος του είναι επενδεδυμένος με τα λέπυρα, μπορεί να διατηρηθεί καλύτερα στην αποθήκη σε σχέση με τα άλλα σιτάρια, επειδή τα λέπυρα αποτελούν εμπόδιο στην προσβολή των σπόρων του από διάφορους εχθρούς.

Τα οφέλη στην υγεία
Ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό

Το δίκοκκο σιτάρι χρησιμοποιείται για τη διατροφή του ανθρώπου, αλλά χρησιμοποιείται και ως ζωοτροφή. Χρησιμοποιείται για παραγωγή ενός είδους ψωμιού που έχει μεγάλη ζήτηση ιδίως στην Ιταλία και την Ελβετία. Επίσης, από το αλεύρι του γίνονται ζυμαρικά, μπισκότα και άλλα αρτοσκευάσματα.

Το είδος αυτό του σίτου δεν έχει αλλεργιογόνες ιδιότητες που έχουν άλλα είδη σίτου, επειδή δεν περιέχει τα γονίδια που προκαλούν αλλεργίες. Αν και περιέχει γλουτένη, αυτή είναι σε μικρή ποσότητα και είναι ελάχιστα αλλεργιογόνος και πολύ εύπεπτη.

Η γλουτένη αυτή γίνεται ανεκτή από τα άτομα που έχουν πρόβλημα με την αλλεργία που προκαλείται από τη γλουτένη, επειδή το δίκοκκο σιτάρι περιέχει μία ουσία, τη «ροδανίνη», που αποτελεί έναν παράγοντα ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

Επίσης, περιέχει μεγάλες ποσότητες ανόργανων στοιχείων και κυρίως μαγνησίου, περιέχει 10-20 φορές περισσότερο μαγνήσιο από το κοινό σιτάρι.

Η ιδιότητα αυτή του δίνει τη δυνατότητα να είναι ένα τρόφιμο που θεωρείται ότι έχει αντικαταθλιπτικά αποτελέσματα. Σημαντική, επίσης, είναι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνες, κυρίως της ομάδας Β', και σε σάκχαρα βραδείας διάσπασης.

Επίσης, περιέχει προβιταμίνη Α που ενεργεί στην καλή όραση και την πρόληψη της ξηροδερμίας. Ακόμη, περιέχει βιταμίνη Ε, που είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.

Μειώνει τη χοληστερίνη
Λόγω της μεγάλης του περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες και σε σύνθετες ουσίες αμινοξέων, με την κατανάλωσή του από τον άνθρωπο μειώνεται η χοληστερίνη στο αίμα.

Επίσης, το σιτάρι αυτό ευνοεί την καλή κυκλοφορία του αίματος.

Λόγω του ότι ο δείκτης γλυκαιμίας του είναι 40, το σιτηρό αυτό ρυθμίζει τη γλυκαιμία του αίματος και γι' αυτόν τον λόγο συνιστάται στη διατροφή των διαβητικών.

Είναι πολύ πλούσιο σε πρωτεΐνες, που φθάνει στο 13-20%, σε αντίθεση με το κοινό σιτάρι που έχει 11-12%. Οι πρωτεΐνες που περιέχει αποτελούνται από το σύνολο των απαραίτητων αμινοξέων, ενώ το κοινό σιτάρι δεν περιέχει τη λυσίνη. Η λυσίνη και τα άλλα απαραίτητα αμινοξέα του (τρυπτοφάνη, μεθειονίνη, θεονίνη, βαλίνη, λευκίνη, ισολευκίνη, φαινυλαλανίνη) βρίσκονται κυρίως στα πίτυρα.

Το δίκοκκο σιτάρι περιέχει δύο φορές περισσότερα λιπίδια από το κοινό σιτάρι και μάλιστα περιέχει πολυακόρεστα λιπαρά οξέα που συγκρίνονται με αυτά που περιέχει το ελαιόλαδο.

Το δίκοκκο σιτάρι στη Βαυαρία χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή μίας πολύ γνωστής μπίρας. Πέρα των άλλων, το δίκοκκο σιτάρι έχει πολύ καλή γεύση και άρωμα.

ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΝΟΣ

Πηγή: ethnos.gr

Ζεόλιθος και υδατική καταπόνηση στα αρωματικά φυτά

Είναι γνωστό ότι η έλλειψη νερού στις καλλιέργειες περιορίζει την παραγωγικότητα των φυτών, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζει την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων. Στην περίπτωση των αρωματικών φυτών, η πτώση της παραγωγής και της ποιότητας αντανακλάται τόσο στις κλασικές συνιστώσες (βιομάζα, καρπός), όσο και στα αιθέρια έλαια.

Πολυάριθμες μελέτες έδειξαν ότι η υδατική καταπόνηση ασκεί σημαντική δυσμενή επίδραση στα χαρακτηριστικά απόδοσης, ενώ μειώνει και την ποσοστιαία περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο. Ταυτόχρονα, η κατανομή των συστατικών του αιθέριου ελαίου αλλάζει με αρνητικό αντίκτυπο στην ποιοτική του αξία. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι καλλιέργειας μέντας από τους Tabatabaeie and Zari (2007) όπου η αναλογία μενθόλης και των άλλων συστατικών του αιθέριου ελαίου επηρεάστηκε αρνητικά, καθώς και χαμομηλιού όπου φάνηκε συνολική μείωση της απόδοσης σε αιθέριο έλαιο (Razmjoo et al., 2008).

Η αντιμετώπιση της ξηρασίας και ο μετριασμός των επιπτώσεών της στην παραγωγή των φυτειών συνιστά ένα μεγάλο κεφάλαιο συζήτησης για επιστήμονες και παραγωγούς. Μια από τις προτεινόμενες και υποσχόμενες λύσεις είναι ο ζεόλιθος, ένα φυσικό ορυκτό ποικίλης σύστασης. Γενικά, η θεωρία συνδέει τη σύσταση της εσωτερικής επιφάνειας του ζεόλιθου με την ικανότητα συγκράτησης νερού το οποίο εν συνεχεία αποδίδεται στο φυτό, σε περιόδους ξηρασίας.

Πρόσφατη έρευνα (Ghanbari & Ariafar, 2013) αποδεικνύει ότι η εφαρμογή ζεόλιθου σε καλλιέργεια μέντας πιπερώδους (Menthapiperita) κατά την ξηρή περίοδο βελτίωσε την απόδοση σε αιθέριο έλαιο. Ειδικότερα, 2,5 γρ ζεόλιθου σε απώλεια νερού 50% οδήγησε σε αύξηση όλων των δεικτών παραγωγικότητας του φυτού, ακόμα και της βιομάζας. Αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικές ενδείξεις για επέκταση της εφαρμογής ζεόλιθου και σε άλλα αρωματικά/φαρμακευτικά φυτά.

Πηγή:agronomist.gr

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΖΩΟΤΡΟΦΗ

Η ΒΙΟΓΝΩΣΗ Α.Ε. σε γνώση της έλλειψης βιολογικών ζωοτροφών και συμπληρωμάτων στον ελλαδικό χώρο εισήγαγε ένα νέο βιολογικό προϊόν (συμπλήρωμα διατροφής με βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, μέταλλα και αμινοξέα!) σε πλάκες λείξεως. Το ECOBIOPRODUCT είναι ένα πλήρες ισορροπημένο συμπλήρωμα διατροφής βοοειδών (γαλακτοπαραγωγής και πάχυνσης), το μόνο στην ελληνική αγορά που περιέχει αμινοξέα στη σύνθεσή του και εγγυάται την αύξηση της γαλακτοπαραγωγής και της μυϊκής μάζας του ζώου! Το ECOBIOPRODUCT έρχεται και στην ελληνική αγορά μετά από χρόνια κυκλοφορίας στις αγορές της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης, όπου είναι ονομαστό στην κτηνοτροφική αγορά. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα και e-mail της εταιρίας.

Η καλλιέργεια της αραχίδας στην Ελλάδα.

Ελκυστική αρχίζει να γίνεται η καλλιέργεια της αραχίδας στη χώρα μας

Ελκυστική αρχίζει να γίνεται ξανά η καλλιέργεια της ελληνικής αραχίδας, από την οποία παράγεται το γνωστό σε όλους αράπικο φιστίκι. Η αραχίδα καλλιεργείται στην Ελλάδα στις περιοχές της Μεσσηνίας (στον Μπουρνιά και στην Μπούκα), στον Αλμυρό και στις Σέρρες. Η τιμή παραγωγού φέτος κυμαίνεται στα 1,10 – 1,20 ευρώ το κιλό στη Μεσσηνία και 1 ευρώ το κιλό στην υπόλοιπη Ελλάδα. Πρόκειται για ένα προϊόν με καλές προοπτικές ανάπτυξης, καθώς η αγορά ξηρών καρπών σταθερά αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, με την εγχώρια κατανάλωση να εμφανίζει σταθερό ρυθμό αύξησης χρόνο με τον χρόνο. Η καλλιέργεια θεωρείται εύκολη, χωρίς ιδιαίτερες καλλιεργητικές φροντίδες. Η σπορά γίνεται τέλη Απριλίου, ενώ η συλλογή τέλη Σεπτέμβρη αρχές Οκτωβρίου. Η καλλιέργεια τις περισσότερες φορές είναι συμπληρωματική με την καλλιέργεια της ανοιξιάτικης πατάτας. Τα φιστίκια μέχρι σήμερα σπανίως ήταν ελληνικά, αφού συνήθως στο εμπόριο κυκλοφορούν εισαγόμενα φιστίκια από ΗΠΑ, Κίνα, Αίγυπτο και Αργεντινή. Τελευταία όμως το ενδιαφέρον για ελληνικό αράπικο φιστίκι είναι αυξημένο στην αγορά. Δίνεται έτσι η δυνατότητα στον Έλληνα καταναλωτή να γνωρίσει ένα προϊόν που είναι πιο ποιοτικό και με καλύτερη γεύση.
«Η καλλιέργεια της αραχίδας έχει παράδοση στις περιοχές Μπούκα της Μεσσήνης και Μπουρνιά της Καλαμάτας», δήλωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας κ. Παναγιώτης Αλευράς. «Στο παρελθόν η καλλιέργειά της στη Μεσσηνία έφτανε και στα 10.000 στρέμματα. Οι εισαγωγές σε χαμηλή τιμή από τρίτες χώρες όμως έκαναν ασύμφορη την καλλιέργεια, αφού οι τιμές παραγωγού που πρόσφεραν οι έμποροι ήταν κάτω του κόστους. Όμως τα τελευταία χρόνια, επειδή υπάρχουν φυτοϋγειονομικά προβλήματα στα εισαγόμενα φιστίκια, η καλλιέργεια ξανάρχισε να γίνεται ελκυστική. Ειδικότερα φέτος καλλιεργήθηκαν 1.500 στρέμματα στην περιοχή του Μπουρνιά και 2.500 στρέμματα στην περιοχή της Μπούκας. Είχαμε πολύ καλές στρεμματικές αποδόσεις λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας. Όσον αφορά το κόστος, είναι χαμηλό επειδή χρησιμοποιείται σαν συμπληρωματική καλλιέργεια της ανοιξιάτικης πατάτας. Τα τελευταία χρόνια επειδή δεν υπήρχαν μεγάλες εκτάσεις καλλιέργειας δεν συνέφερε στους εμπόρους να κάνουν εισαγωγές πιστοποιημένου σπόρου. Μετά την ανάκαμψη της καλλιέργειας αναμένεται ότι θα ενδιαφερθούν και οι προμηθευτές να φέρουν πιστοποιημένο σπόρο από τις ΗΠΑ, που θα φέρει ακόμη υψηλότερες αποδόσεις. Σήμερα το κόστος καλλιέργειας υπολογίζεται στα 200 – 250 ευρώ το στρέμμα. Εκτιμώ ότι σε μια «κακή» χρονιά της καλλιέργειας πατάτας, από πλευράς τιμής παραγωγού, το φιστίκι ήταν μια ανάσα για τον αγρότη».

Ο κ. Γεώργιος Γκούμας, ιδιοκτήτης της Agrexpo Γεωργικά Εφόδια, που είναι από την περιοχή του Μπουρνιά, αναφέρει στον ΑγροΤύπο τα εξής: «η καλλιέργεια του φιστικιού στην περιοχή μας έχει ξεκινήσει τη δεκαετία του 70. Μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 80 αποτελούσε μια πολύ επικερδή καλλιέργεια για τους παραγωγούς. Από τη στιγμή που ξεκίνησαν οι μεγάλες εισαγωγές του προϊόντος από την Κίνα υπήρξε μείωση της καλλιέργειας, που έφτασε και κάτω από 1.000 στρέμματα. Από πέρσι όμως υπήρξε κάποιο αυξημένο ενδιαφέρον από τους τοπικούς εμπόρους. Αυτό φάνηκε και στις τιμές παραγωγού, οι οποίες πέρσι κυμάνθηκαν μεταξύ 90 λεπτά και 1 ευρώ το κιλό. Φέτος όμως αυξήθηκαν και έφτασαν στα 1,10 – 1,20 ευρώ το κιλό. Το προϊόν απορροφάται από την εγχώρια αγορά. Βασικό πρόβλημα για τους παραγωγούς παραμένει η εύρεση του σπόρου. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούν είτε κινέζικο σπόρο είτε δικό τους. Φέτος εκτιμώ ότι καλλιεργήθηκαν συνολικά στη Μεσσηνία 2.500 – 3.000 στρέμματα. Αυτή την εποχή η συγκομιδή βρίσκεται στο 80% της παραγωγής. Οι στρεμματικές αποδόσεις κυμάνθηκαν στα 300 – 500 κιλά το στρέμμα».

«Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για το ελληνικό αράπικο φιστίκι, τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και σε αρκετές ξένες χώρες, κυρίως από την Ευρώπη και αυτός είναι ο λόγος που ωθούμε πολλούς παραγωγούς να το καλλιεργήσουν», αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνος Μακανίκας, της εταιρείας «Μακίν Ξηροί Καρποί». Και προσθέτει: «Έχουμε συνεργασία με παραγωγούς από τις περιοχές Αλμυρού και Σερρών. Η συγκομιδή σε αυτές τις περιοχές ξεκίνησε φέτος στις 25 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 5 Οκτωβρίου. Η τιμή παραγωγού κυμαίνεται στο 1 ευρώ το κιλό. Εμείς μεταποιούμε σε συσκευασίες χονδρικής και χρησιμοποιούμε αποκλειστικά ελληνική παραγωγή. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα προϊόν με καλές προοπτικές ανάπτυξης, καθώς η αγορά ξηρών καρπών σταθερά αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, με την εγχώρια κατανάλωση να εμφανίζει σταθερό ρυθμό αύξησης χρόνο με τον χρόνο. Η δε καλλιέργεια του αράπικου φιστικιού θεωρείται εύκολη, χωρίς ιδιαίτερες καλλιεργητικές φροντίδες. Επειδή η καλλιέργειά της δεν είναι εφικτή σε όλες τις περιοχές, εμείς προτείνουμε στους παραγωγούς να καλλιεργήσουν δοκιμαστικά λίγα στρέμματα στην αρχή για να δουν πως θα πάει η καλλιέργεια και μετά να κάνουν εντατική καλλιέργεια. Πάντως για να καλύψουμε την εγχώρια ζήτηση θα πρέπει να αυξήσουμε τις εκτάσεις καλλιέργειας».

Σταύρος Παϊσιάδης
Πηγή: Αγρότυπος.

Την άνοιξη το 50% του αγροτικού πετρελαίου

Aυτή είναι τουλάχιστον η πρόθεση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, σύμφωνα με τον Αθ. Τσαυτάρη.

Νωρίς την άνοιξη επιδιώκει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να καταβληθεί η επιστροφή του 50% του ΕΦΚ πετρελαιοειδών 2012.

Αυτό αποκάκαλυψε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης μιλώντας, το πρωί της Τρίτης στην τηλεόραση του Mega, τονίζοντας ότι το θέμα του πετρελαίου και γενικότερα της διευκόλυνσης των αγροτών σε ζητήματα που αφορούν το κόστος εισροών αποτελεί για την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ μείζον ζήτημα.

Στην κατεύθυνση αυτή, τόνισε "αυτό που θα κάνουμε τώρα μαζί με την κυβέρνηση, προκειμένου να τους βοηθήσουμε προσπαθούμε να τους δώσουμε τώρα το 50% της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαιοειδών, τώρα που έχουν ανάγκη, καθώς ξεκινάει η νέα καλλιεργητική περίοδος. Τίποτα δεν είναι αυτόματο. Μακάρι να είχα τα χρήματα στο συρτάρι μου και το πρωί να τους τα έδινα. Αλλά προσπαθούμε αντί να τους δώσουμε την επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Πετρελαιοειδών τον Ιούλιο, όπως έγινε πέρυσι να τους τα δώσουμε τώρα, αυτές τις μέρες, την Άνοιξη. Δύο πράγματα λέμε. Να δώσουμε τώρα το 50% νωρίς την άνοιξη, έτσι ώστε να μπορούν να σπείρουν κι ας μείνει το υπόλοιπο 50% για το φθινόπωρο, για τη συγκομιδή."

Όπως είπε, ανάλογη προσπάθεια διευκόλυνσης των παραγωγών  έγινε και πέρυσι "τους δώσαμε την επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Καυσίμων για να απαλύνουμε αυτή τη δυσκολία. Το κόστος αυτής της εισροής που είναι σημαντικό και είναι δικαιολογημένο. Δώσαμε το 50%, δηλαδή τα 60 εκατ.€ τον Αύγουστο και τα υπόλοιπα  60 εκατ.€ το Δεκέμβριο".

 

Πηγή: agronews.gr

ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΝΕΑ

FARMING REPORT

Επισκόπηση αγροτικής οικονομίας

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΖΕΣΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

Ειδήσεις | Εκμεταλλεύσεις | Αγορά | GreenReport | Διατροφή/Αγροτουρισμός | Τεχνολογία | Business

Σχέδιο για διαγραφή των «κόκκινων» δανείων σε Αγροτική και Πειραιώς Ενδεχόμενο μείωσης των παλιών χρεών έως και 75% Πλησιάζει η ώρα γενναίας ρύθμισης στα ληξιπρόθεσμα δάνεια των κτηνοτρόφων, με διαγραφή χρέους που θα φθάνει και το 75% των σημερινών οφειλών. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Agrenda, οι κτηνοτρόφοι είναι οι πρώτοι στη σειρά των παλιών οφειλετών της Αγροτικής που αντιμετωπίζονται με «καλό μάτι» και αναμένεται να τύχουν ειδικής μεταχείρισης....>>> Τέλη Φεβρουαρίου αναμένεται η συνδεδεμένη ενίσχυση στο βαμβάκι Τα κρίσιμα νούμερα για συνολικά στρέμματα και ποσότητες που εκκοκκίστηκαν στις 31 Ιανουαρίου Στο τέλος Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου, όπως και πέρυσι, εκτιμάται ότι θα δοθούν τα χρήματα της συνδεδεμένης ενίσχυσης για το βαμβάκι. Το συνολικό ποσό είναι περίπου 190 εκατ. ευρώ και αναμένεται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ η τελική καταμέτρηση των στρεμμάτων και των ποσοτήτων βάμβακος που εισκομίστηκαν στα εκκοκκιστήρια το 2012...>>> Έμεινε... μισή η χαρά των αγροτών για τις επενδύσεις στα φωτοβολταϊκά Δίμηνη παράταση στις συμβάσεις σύνδεσης αλλά όχι και στις συμβάσεις πώλησης από τη ΔΕΗ Mικρή αλλά ενδεχομένως ζωτικής σημασίας χρονική ανάσα σε όσους αγρότες θέλουν και... μπορούν να ολοκληρώσουν τις επενδύσεις τους στα φωτοβολταϊκά και, παράλληλα, «διέξοδο διαφυγής» σε όσους επιθυμούν να εγκαταλείψουν με τις μικρότερες δυνατές απώλειες το «φωτοβολταϊκό όνειρο» παρέχουν οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος... >>> ΠΗΓΗ: AgroNews. Νέα ● Καθυστερούν στις γνωμοδοτήσεις τα Σχέδια Βελτίωσης ● Εύθραυστες ισορροπίες στην πώληση της ΣΕΚΑΠ ● Σταθερά ανοδικά το ελληνικό ελαιόλαδο ● Έρχονται αλλαγές στον κανονισμό για την Ολοκληρωμένη στα τεύτλα Με επίκεντρο τα «προικιά» και νέα πρόσωπα ανασυγκροτούνται οι συνεταιρισμοί Μετά την κατάρρευση του μοντέλου λειτουργίας των συνεταιρισμών κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, σε πάλη γενεών, η έκβαση της οποίας θα καθορίσει για χρόνια τις εξελίξεις στον αγροτικό χώρο, εξελίσσεται η ανασυγκρότηση των Ενώσεων. Με δεδομένη την ανάγκη δημιουργίας νέων δομών η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πλέγμα συμφερόντων που είχαν αναπτυχθεί και τα οποία επιμένουν πεισματικά στην επιφανειακή διαχείριση του προβλήματος... >>>